กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 139 มู่หรงเสวียนชกต่อยแล้วเรียกผู้ปกครอง
อาโม่เปิดประตูรถอย่างเหม่อลอย มองหัวเข่าเซิ่งเย่อีกที สุดท้ายก็อดไม่ไหว
“เซิ่งเย่ เมื่อคืนท่านใช้ครีมหยกดำต่อกระดูกหรือ? ได้ผลขนาดนี้ เจ๋งเกินไปแล้ว”
เซิ่งสื่อยัดมู่หรงเสวียนเข้าเบาะหลัง หันกลับมาชายตามองเขาแวบหนึ่ง
อาโม่รีบพลิกคำพูดทันที “อ๋อ ข้ารู้แล้ว ฮูหยินก็คือโอสถวิเศษของท่านนั่นเอง”
มู่หรงเสวียนโผล่หัวออกมาจากเบาะหลัง โยนลูกอมนมให้อาโม่หนึ่งเม็ด
“รางวัลของเจ้า วันนี้ปากหวาน”
อาโม่รับไว้ ในใจคิดว่า ทำไมไม่โยนเงินมาให้ล่ะ แต่มือกลับแกะห่อแล้วโยนเข้าปาก
ขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว เหยียบคันเร่งมุ่งไปทางมหาวิทยาลัยจิง
แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างรถ ส่องให้สองคนเบาะหลัง คนหนึ่งสดชื่นกระปรี้กระเปร่า อีกคนหาวหวอด