กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 137 มู่หรงเสี่ยวหวงตี้ผู้ขยันเอาใจ
พอคำนี้ออกมา อาโม่ก็สำลัก เกือบถูกน้ำลายตัวเองติดตาย รีบโบกมือรัว ๆ
“ไม่กล้า ๆ ข้าแค่กลัวว่านายท่านจะเหนื่อยเท่านั้นเอง”
มู่หรงเสวียนเชิดคาง “ดูแลสามีข้ามีอะไรให้เหนื่อย ข้ายังกลัวมือเจ้ากระด้างด้วยซ้ำ”
พูดจบก็เสริมอีกประโยค “อีกอย่างขาเขาตอนนี้บอบบางยิ่งนัก เจ้าลงมือไม่รู้หนักเบา เกิดทำของข้าเสียหายขึ้นมาจะทำยังไง”
เซิ่งสื่อนั่งอยู่บนรถเข็นคนพิการ ได้ยินภรรยาตัวเองเรียก “สามีข้า” ทีละคำ ๆ รอยยิ้มที่มุมปากก็กดไว้ไม่อยู่
เขายกมือขึ้น ดึงมู่หรงเสวียนเข้ามาใกล้ตัวเอง พูดเสียงเนือย ๆ ว่า
“คืนนี้ข้าให้ฮูหยินข้าดูแล พวกเจ้าไปทำอะไรที่ควรทำเถอะ”