ตอนที่ 131 ทุกครั้งคือครั้งสุดท้ายของประธานเซิ่ง

ตอนที่ 131 ทุกครั้งคือครั้งสุดท้ายของประธานเซิ่ง

มู่หรงเสวียนเผลอตัวจะผลักเขา เพราะเซิ่งสื่อในยามนี้ดูแปลกไปสักหน่อย

นิ้วมือคว้าไว้ที่ชายเสื้อเชิ้ตของเขา แต่แล้วก็ค่อย ๆ คลายออก

มู่หรงเสวียนเลือกที่จะยอมตาม

ลมหายใจของเซิ่งสื่อยุ่งเหยิง จูบเลื่อนจากริมฝีปากของเขาลงมาที่คาง แล้วเลื่อนไปที่ข้างลำคอ

ราวกับจะประทับตราไว้บนผิวหนังทุกตารางนิ้วของคนตรงหน้า

มู่หรงเสวียนเบี่ยงหน้า เผยให้เห็นลำคอที่เปราะบาง แต่ก็ราวกับการตามใจอย่างไร้เสียง

เขารู้สึกว่าตัวเองสมควรได้รับมัน

เขาโลภในทุกสิ่งทุกอย่างที่เซิ่งสื่อมอบให้ แต่กลับเดินเร็วเกินไปเสมอ ลืมหันกลับไปมองคนที่อยู่ข้างหลัง

ไก่ทอดคืนนี้เป็นเขาที่สั่งเอง คนอย่างเซิ่งสื่อก็เป็นเขาที่ต้องการ