ตอนที่ 125 เซิ่งสื่อลงมือ (ท่านย่าโกรธจนเป็นลม)

ตอนที่ 125 เซิ่งสื่อลงมือ (ท่านย่าโกรธจนเป็นลม)

เซิ่งสื่อพิงผนังกระเบื้องอย่างไม่รีบร้อน ดวงตาไม่กระพริบจ้องมู่หรงเสวียน ลมหายใจหนักขึ้นเรื่อย ๆ

มู่หรงเสวียนยังคงยิ้ม มุมปากยกขึ้น สายตาทั้งอ่อนทั้งร้าย ถึงขั้นยื่นมือเคาะกรอบประตูเบา ๆ สองครั้ง ราวกับเคาะจังหวะตามเขา

ในจังหวะที่เซิ่งสื่อใกล้จะถึงจุดนั้น กล้ามเนื้อตึงแน่น มู่หรงเสวียนก็ยืนตัวตรงขึ้นทันที ตบชายเสื้อยืดกว้างราวกระโปรงนอน แล้วขยิบตาใส่เขา

“นอนเร็ว ๆ นะ ประธานเซิ่งของข้า”

เขาทิ้งประโยคหนึ่งไว้ แล้วหันหลังเดินไปทางห้องนอน เสียงหัวเราะลอยตามมาจากข้างหลัง ทั้งเบาทั้งสว่าง ราวกับจิ้งจอกน้อยที่สมคบคิดสำเร็จ

ในลำคอของเซิ่งสื่อกลิ้งออกมาเป็นคำ “ให้ตาย” เบา ๆ

เขาก้มมองครั้งหนึ่ง สายน้ำยังไหลลงตามกล้ามท้อง

การอาบน้ำครั้งนี้ไม่มีทางอาบต่อได้แล้ว

เขาดึงผ้าเช็ดตัวผืนหนึ่งมาถู ๆ ไปสองที ยังไม่ทันใส่รองเท้า ก็วิ่งเท้าเปล่าตามออกไปเช่นนั้น