ตอนที่ 105 มอเตอร์ไซค์ใหญ่ที่มู่หรงเสวียนเฝ้าคิดถึง

ตอนที่ 105 มอเตอร์ไซค์ใหญ่ที่มู่หรงเสวียนเฝ้าคิดถึง

เซิ่งจิ่งอุ้มหมวกกันน็อกไว้ด้วยแขนข้างเดียว เดินก้าวฉับ ๆ มาหาพวกเขา รอยยิ้มบนใบหน้าเจิดจ้าราวดวงอาทิตย์ยามเที่ยง

ยังไม่ทันได้ทักทาย มู่หรงเสวียนก็รู้สึกว่าแสงด้านข้างมืดลง

เซิ่งสื่อขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าวอย่างแนบเนียน ยืนขวางระหว่างเขากับหนุ่มหล่อแปลกหน้าคนนั้นพอดี

“พี่! พี่สะใภ้!”

เซิ่งจิ่งหยุดยืนตรงหน้าทั้งคู่ ฉีกยิ้มให้เซิ่งสื่อก่อน แล้วจึงหันมองมู่หรงเสวียน

ดวงตาเป็นประกาย บนใบหน้าราวกับเขียนไว้ชัดเจนว่า “จำผมให้ได้เร็วเข้า”

มู่หรงเสวียนเงยหน้ามองเซิ่งสื่อ แล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าที่ฉีกยิ้มราวดอกทานตะวัน

เขากระตุกปลายแขนเสื้อเซิ่งสื่อ ลดเสียงถามว่า

“คนนี้ใครเหรอ?”