ตอนที่ 102 ฝ่าบาทมู่หรงผู้อาละวาดได้ทุกที่ทุกเวลา

ตอนที่ 102 ฝ่าบาทมู่หรงผู้อาละวาดได้ทุกที่ทุกเวลา

วันที่สอง ตอนบ่าย

มู่หรงเสวียนนอนคว่ำอยู่บนเตียง สองขาชาและปวดเมื่อยราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว เมื่อคืนกว่าจะถึงที่สุดขาของเขายังเป็นตะคริว

มอเตอร์ไซค์ใหญ่สีดำแดงคันที่เขาเฝ้าคิดถึงยังจอดอยู่ในโรงรถใต้ดิน เขาไม่ได้แม้แต่จะได้แตะเบาะ

เพราะเมื่อคืนเขาถูกใครคนหนึ่งขี่เป็นมอเตอร์ไซค์ใหญ่ทั้งคืน

แต่เซิ่งสื่อชายแก่นั่นดันยุ่งจนถึงเช้าตรู่ พิงหัวเตียง อารมณ์สดชื่นถือกาแฟ ก้มมองสภาพที่เขานอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง

ริมฝีปากบางยกขึ้น พลางพูดจาเยาะ ๆ ว่า

“มู่เป่า นายแทบไม่ขยับเลย ทำไมดูเหนื่อยกว่าฉันเสียอีก”