กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 96 มู่หรงเสวียนได้ป้ายหยกผิงอันมา
ในกระเช้าลอยฟ้าคันที่ 6 หลินจิงนอนแนบอยู่กับกระจก มองมู่หรงเสวียนบนเฮลิคอปเตอร์ที่ทั้งตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ผมถูกพัดจนฟูฟ่องเป็นรังไก่ น้ำตาไหลพรากลงมาไม่หยุด
มู่มู่ถือว่าสำคัญผมสวยเส้นนั้นที่สุด คอนดิชันเนอร์ทากันเหมือนปาดปูน ใช้กันแบบไม่เสียดายเงินเลยสักนิด
เมื่อเห็นมู่มู่เข้าไปในเครื่องบินได้สำเร็จและปลอดภัยแล้ว ในที่สุดหัวใจของหลินจิงก็กลับสู่ปกติ
จากนั้นก็เกิดเสียง ว้า! ขึ้นมา ในที่สุดเขาก็กล้าร้องไห้โฮออกมาเสียที
เมื่อครู่เขายังหายใจแรง ๆ ยังไม่กล้า กลัวว่าฟ้าจะคิดว่าเขากำลังนั่งดูมหรสพอยู่
ตอนนี้แขนของกู้ซียังถูกเขากำไว้แน่นไม่ปล่อย เสียงร้องไห้ของเขาขาด ๆ หาย ๆ
“ผมรู้อยู่แล้ว... ผมรู้อยู่แล้ว!