กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 87 ‘พระราชบิดาเซิ่ง’ ขี้บ่น
เชิงเขาหลิงซาน ลมยามค่ำพัดพากลิ่นสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้าในหุบเขามาปะทะหน้า
ท้องฟ้ากำลังจะมืดแต่ยังไม่มืด ทางยอดเขามีไฟสว่างขึ้นแล้วสองสามดวงกระจัดกระจาย ราวกับดวงดาวที่ลอยอยู่กลางอากาศ
มู่หรงเสวียนเงยหน้ามองแสงริบหรี่ที่ยอดเขา ถูมือด้วยความตื่นเต้น
ปีนเขายามค่ำคืน ฟังดูก็เร้าใจแล้ว
ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ตอบรับคำชวนของหลินจิงโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว
มู่หรงเสวียนกำลังจะพุ่งขึ้นไปบนทางเดินปีนเขา ปลอกคอเสื้อด้านหลังก็ถูกมือหนึ่งดึงไว้เบา ๆ
เซิ่งสื่อดึงเขากลับมาข้างหน้า ก้มลงจับหัวซิปสองข้างที่ชายเสื้อแจ็กเก็ตกันลมของเขา