กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 82 การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด
วันรุ่งขึ้น มู่หรงเสวียนถูกปลุกให้ตื่นด้วยท้องที่ว่างเปล่า
เขาจำได้เลือนรางว่าเมื่อเช้าเซิ่งสื่อช้อนตัวเขาขึ้นจากผ้าห่ม อีกฝ่ายเป่าโจ๊กให้หายร้อนแล้วป้อนถึงปากทีละช้อน
ป้อนจนหมด แถมยังหักขนมปังผักครึ่งชิ้นยัดใส่ปากเขา
เขาเคี้ยวไปทั้งที่ยังไม่ลืมตา สุดท้ายเซิ่งสื่อก็ยกแก้วอะไรสักอย่างมาหลอกให้ดื่ม พลางบอกว่า “ดื่มอีกอึก เพิ่มวิตามิน”
เขากลืนลงไปอย่างงัวเงีย เหมือนจะเป็นแครอตหรือไม่ก็ส้ม อย่างไรก็รสชาติไม่แย่
ตั้งแต่ไม่ต้องเข้าประชุมยามเช้า ชาตินี้เขาไม่เคยนอนตื่นสายอย่างสบายใจขนาดนี้มาก่อน
แน่นอนว่ายกเว้นคนบางคนที่ก่อกวนกลางดึกอย่างไม่รู้จักพอ จนเขาไม่เคยได้นอนเต็มอิ่มสักคืน