กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 74 ฝ่าบาทมู่หรงผู้อับอาย
หน้าประตูหอสมุด อาโม่จอดรถนิ่ง เพิ่งจะปลดเข็มขัดนิรภัย ก็ถูกประโยคหนึ่งจากมู่หรงเสวียนที่นั่งเบาะหลังกดให้อยู่กับที่
“ข้าไปอ่านหนังสือ พาเจ้าไปด้วยก็เหมือนไปปล้นเขา รอในรถนี่แหละ”
มือของอาโม่เก็บกลับมาจากเข็มขัดนิรภัยอย่างเงียบ ๆ
เขานั่งกลับลงไปที่เบาะคนขับอย่างแววตาน้อยใจ ส่งสายตามองหลังของมู่หรงเสวียนหายเข้าไปในประตูหมุน
แล้วสีหน้าน้อยใจก็เปลี่ยนเป็นดีใจลัก ๆ ในพริบตา
ที่หอสมุดนั่น เข้าไปปุ๊บก็ง่วง ตัวหนังสือรู้จักเขาแต่เขาไม่รู้จักตัวหนังสือ
ทุกครั้งที่เปิดหนังสือไม่เกินสามหน้าก็หลับไม่รู้เรื่อง
ตอนนี้ฮูหยินไม่ให้ตามไป ช่างเป็นวันหยุดที่ตกจากฟ้าจริง ๆ