ตอนที่ 72 มู่มู่เวอร์ชันปากโป้งไม่เกรงใจ (ประธานเซิ่งปวดหัวอยู่)

ตอนที่ 72 มู่มู่เวอร์ชันปากโป้งไม่เกรงใจ (ประธานเซิ่งปวดหัวอยู่)

“เซิ่งสื่อ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เราได้เจอกันอีกแล้ว”

เสียงอ่อนหวานของผู้หญิงดังขึ้นข้างหูทั้งสองคน ราวกับเมฆที่ถูกตัดแต่งอย่างพิถีพิถัน ลอยมาอย่างนุ่มนวล

น่าเสียดาย... เซิ่งสื่อไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

สายตาของเขาตกลงบนซอสเปรี้ยวหวานเล็ก ๆ ที่มุมปากมู่หรงเสวียน ดึงทิชชู่มาหนึ่งแผ่น ยื่นมือไปเช็ดออกเบา ๆ

ท่าทางเป็นธรรมชาติ เช็ดเสร็จก็วางทิชชู่ลงบนโต๊ะ เติมหมูตุ๋นซีอิ๊วอีกชิ้นลงในจานเขา ใช้สายตาบอกให้กินเยอะ ๆ

ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่แม้แต่จะเหลือบเปลือกตาขึ้นไปมองข้าง ๆ สักนิด

ยวี่หว่านยืนอยู่ข้างโต๊ะ รอยยิ้มอ่อนหวานและเหมาะสมบนใบหน้านั้นราวกับมาส์กที่แปะไว้นานเกินไป ขอบเริ่มลอกขึ้นมาแล้ว

นิ้วมือที่กำสายกระเป๋าแบรนด์เนมค่อย ๆ กำแน่นขึ้น แต่เสียงยังคงหวาน หวานจนเลี่ยน