ตอนที่ 58 มู่หรงเสวียนปล่อยของ (หนึ่งต่อห้า)

ตอนที่ 58 มู่หรงเสวียนปล่อยของ (หนึ่งต่อห้า)

มู่หรงเสวียนหันไปมองหลินจิง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย

“ทำอะไรน่ะ ทำเหมือนเจอผี ถึงพวกเขาจะหน้าตาอัปลักษณ์ ก็ไม่ถึงกับทำให้เจ้าขวัญเสียขนาดนี้หรอกนะ”

มู่หรงฝ่าบาทไม่เคยรู้จักคำว่า “ลับ ๆ ล่อ ๆ” มาตั้งแต่เด็ก

ยังไงตอนตะโกนคำที่เอาชีวิตคนอย่าง “บังอาจ” “ลากออกไป” “ประหาร” ถ้าเสียงเบาเกินไปก็ไม่ขลัง

พอพูดออกไป ห้าคนตรงหน้าก็เปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน

ผู้ชายที่ตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มระเบิดก่อน ก้าวเท้าขึ้นมาหนึ่งก้าว เสียงดังกว่ามู่หรงเสวียนเสียอีก

“มู่หรงเสวียน! แกบอกว่าใครอัปลักษณ์? แกนั่นแหละอัปลักษณ์!”