ตอนที่ 53 คำสารภาพของประธานเซิ่ง

ตอนที่ 53 คำสารภาพของประธานเซิ่ง

มู่หรงเสวียนถูกคำพูดตรง ๆ ของเซิ่งสื่อทำเอาใบหูถึงต้นคอแดงก่ำในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เขาอ้าปาก จะด่าให้หลุดออกมาก็ยังไม่ทัน เซิ่งสื่อก็ปล่อยติ่งหูของเขาแล้วลุกขึ้นยืน กลับคืนสู่สีหน้าเย็นชาแบบคนมีมาดเหมือนเดิม

ราวกับว่าผู้ชายที่เมื่อครู่ประกาศสิทธิ์เหนือเขาด้วยน้ำเสียงต่ำลึกและอันตรายที่สุดไม่ใช่คนคนเดียวกัน

เซิ่งสื่อดึงมือที่บาดเจ็บของมู่หรงเสวียนขึ้นมา ก้มลงจูบเบา ๆ ที่ปลายผ้าไหมที่พันอยู่ แล้วก้มตัวอุ้มคนทั้งคนขึ้นนอนในอ้อมแขน ก้าวยาว ๆ ไปทางประตู

เดินผ่านอาโม่โดยไม่หยุดฝีเท้า ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว “ขับรถ กลับบ้าน”

อาโม่รีบวิ่งตามไป มองฮูหยินที่แดงก่ำทั้งตัวในอ้อมแขนเซิ่งเย่ แล้วนิยามคืนนี้ไว้ในใจเงียบ ๆ

ลานพาร์กัวร์คืนนี้เกิดอุบัติเหตุสองครั้ง

ครั้งหนึ่งคือฮูหยินมือบาดเจ็บ

อีกครั้งคือเซิ่งเย่ใจเสียสติ