ตอนที่ 47 ถอดเกมได้อย่างสบาย!

ตอนที่ 47 ถอดเกมได้อย่างสบาย!

สิงโตหิน? ของแบบนั้นก็นับเป็นของเก่าด้วยหรือ?

ข้อความลอยบนจอเริ่มด่า นี่เขาทั้งหมดที่ผ่านมาเดาเอาใช่ไหม? ช่วงท้ายดันเลือกก้อนหินเน่า สมแล้วที่สวยแต่เปล่าประโยชน์ ไอ้โง่เปลือกก็ยังเป็นไอ้โง่เปลือก

ในห้องส่วนตัวหมายเลข 3 หลี่ฉีพิงพนักเก้าอี้ มือทั้งสองประสานกันวางบนหัวเข่า มองสิงโตหินสีหม่นตัวนั้นบนจอ แววประหลาดใจแวบผ่านดวงตา

เขารู้ว่ามู่หรงเสวียนไม่เลือกก้อนหินโดยไม่มีเหตุผล อย่างไรเสียวันนั้นเขาก็ไม่ได้ชนะด้วยโชค

แต่หลี่ฉีเองก็มองไม่ออกว่าสิงโตหินตัวนี้มีอะไรพิเศษ

ในห้องส่วนตัวหมายเลข 7 มู่หรงซวี่พิงกลับไปที่พนักเก้าอี้ หางปากมีรอยยิ้มจริง ๆ ติดอยู่ มู่หรงเสวียน ดูท่าข้าจะประเมินเจ้าต่ำไปเสียแล้ว