กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 17 คิดบัญชีกันแล้ว! อยากตายหรือไง!
“ชนะแล้วยังไงหรือ?” เหลียงเซินจ้องมองมู่หรงเสวียนอย่างดุร้าย
“ไม่ยังไง? ก็แค่มีเรื่องอยากคุยกับเจ้านิดหน่อย ตอนนี้เจ้าไม่มีเงินแล้ว แพ้หมดตัวแล้ว คงมีเวลาคุยกับข้าบ้างกระมัง”
มู่หรงเสวียนยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าจืดชา
เหลียงเซินกลับปฏิเสธทันควัน “ระหว่างเราสองคนไม่มีอะไรต้องพูด มู่หรงเสวียน ข้าประเมินเจ้าต่ำไป ที่แท้เจ้าก็เป็นคนที่เก็บงำได้ลึกนัก”
มู่หรงเสวียนเปลี่ยนสีหน้าทันที แววตาที่เคยเกียจคร้านเลือนหาย ความเย็นชาแวบผ่าน
“ข้ามีสหายเก่าเหมือนเจ้า บัดนี้หญ้าบนหลุมสูงห้าศอก”
เอ่ยจบก็หันไปมองอาโม่
อาโม่แม้ฟังคำที่เขาพร่ำพูดไม่รู้เรื่อง แต่จับใจความคร่าว ๆ ได้ มันต้องเป็นคำด่าคนแน่นอน ต้องยอมรับว่าเป็นคนมีการศึกษา ด่าก็ยังด่าได้ชั้นสูง