กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 3 ตามหาเซิ่งสื่อ ให้รับผิดชอบ!
1 ชั่วโมงต่อมา เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น
มู่หรงเสวียนลากสังขารที่ปวดระบมตรงเอวไปถึงหน้าประตู แล้วเปิดออก
หลินจิงยืนอยู่ข้างนอก มือหิ้วถุงเล็กถุงใหญ่เต็มไปหมด หน้าผากยังมีเหงื่อเกาะอยู่
ทันทีที่เห็นมู่หรงเสวียน เขาก็เบะปาก ขอบตาแดงขึ้นมาในพริบตา
“มู่มู่…”
มู่หรงเสวียนหันหลังเดินกลับทันที หลินจิงมีใบหน้าอ่อนเยาว์อยู่แล้ว พอทำท่าจะร้องไห้
ก็เหมือนเด็กน้อยที่กำลังจะไปฟ้องผู้ใหญ่ไม่มีผิด
หลินจิงมองเพื่อนผู้เย็นชา อ้าปากค้าง คำว่า “นายลำบากแย่เลย” ที่เตรียมมาตลอดทางติดอยู่ในลำคอเสียอย่างนั้น
เขาชะงักไป 1 วินาที ก่อนรีบหิ้วของตามเข้าไป พร้อมปิดประตูตามหลัง