กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พริบตาเดียว นี่ก็เป็นปีที่ 5 แล้วนับตั้งแต่เจี่ยงไป๋หลิงพาคณะงิ้วตระกูลเจี่ยงมาอยู่ที่โรงน้ำชาหงเยี่ยน
นางมองท่านหญิงตงผิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างสงบเยือกเย็น ก่อนเอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า “เถ้าแก่ ทุกวันนี้โรงน้ำชาของท่านก็ไม่มีคณะงิ้วที่เหมาะสมแล้ว มิสู้พวกเราจะอยู่ต่อเสียเลย อย่างไรเสีย คนส่วนใหญ่ในคณะงิ้วก็เคยชินกับชีวิตที่นี่แล้ว
อีกอย่าง พี่สาวเหมาหลินเองก็ไม่ได้ไปไหนมิใช่หรือ ในเมื่อนางอยู่ต่อได้ คณะงิ้วตระกูลเจี่ยงของพวกเราก็ย่อมอยู่ต่อได้เช่นกัน”
เมื่อได้ฟังคำพูดเหมือนเด็กของเจี่ยงไป๋หลิง ชุยชิงอีก็ทั้งขำทั้งพูดไม่ออก นางวางถ้วยชาในมือลง “นี่ผ่านมากี่ปีแล้ว เหตุใดยังเอาแต่แข่งดีกับนางอยู่อีก”