เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
นครหลวง นครหลวงแห่งนี้เจริญรุ่งเรืองก็จริง ทว่าจิงเว่ยหาได้มีความรู้สึกอันดีต่อโลกปฐพีแห่งนี้ไม่ นับตั้งแต่จิงเฉาสิ้นชีวิต เขาก็ไม่เคยมาทำการค้าด้วยตนเองอีกเลย
เดิมทีเขาคิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้ย่างกรายเข้ามาในสถานที่แห่งนี้อีก แต่เห็นได้ชัดว่าแผนการย่อมเปลี่ยนแปลงไม่ทันเหตุการณ์ เมื่อได้กลับสู่นครหลวงอีกครั้ง โดยมีภรรยาสุดที่รักและบุตรีอันเป็นที่รักอยู่เคียงข้าง กลับมิได้รู้สึกทรมานอย่างที่จินตนาการไว้
ชุยอวิ๋นซูเป็นเด็กช่างพูด นางนั่งอยู่ในอ้อมแขนของท่านพ่อ พลางมองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น และเอ่ยคำชื่นชมด้วยความประหลาดใจเป็นระยะ
เหล่าทหารที่รับผิดชอบตรวจตราผู้คนเข้าออกประตูเมืองแทบจะถูกเด็กน้อยทำให้หัวเราะออกมา ราชสำนักทรงสถาปนาชุยชิงอีเป็นท่านหญิง ตามธรรมเนียมแล้วชุยชิงอีต้องมาขอบพระทัยด้วยตนเอง
เดิมทีฝ่าบาททรงเห็นพระทัย เนื่องจากเส้นทางจากตงผิงสู่นครหลวงห่างไกล จึงทรงยกเว้นพิธีนี้เป็นกรณีพิเศษ แต่ชุยชิงอีคิดว่าในเมื่อเวลานี้นางก้าวมาถึงจุดนี้แล้ว หากยังดื้อรั้นเฝ้าอยู่เพียงพื้นที่เล็ก ๆ ในอำเภอตงผิง วันหน้าย่อมหลีกเลี่ยงข้อจำกัดไม่ได้ ยิ่งกว่านั้น นางก็ควรไปแสดงความจงรักภักดีต่อหน้าฝ่าบาทเสียบ้าง