เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชุยชิงอีใช่ว่าจะไม่รู้สึกถึงความไม่สบอารมณ์ของจิงเว่ยในช่วงหลายวันนี้ เพียงแต่รวมสองชาติที่ผ่านมา นางแทบไม่เคยง้องอนบุรุษร่างสูงใหญ่เลย อีกทั้งยังไม่เข้าใจต้นธารที่ทำให้เขาโกรธอย่างสิ้นเชิง ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่รู้ควรทำเช่นไร
จะให้นางเป็นฝ่ายแสดงไมตรีก่อน ยิ่งยากเสียยิ่งกว่ายาก
ทว่าวันนี้เป็นคืนส่งท้ายปีเก่า ทั้งนางยังดื่มสุราเข้าไป อีกทั้งสามีในอนาคตของนางก็ช่างหล่อเหลาเย้ายวนใจ และสถานที่แห่งนี้ก็บังเอิญมีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น หากไม่ง้องอนในยามนี้ แล้วจะรอถึงเมื่อใด
จิงเว่ยกล่าวว่า “ไม่ได้ขาดสิ่งใด ดีมากแล้ว”
ทันทีที่เสียงของเขาจบลง ลมหายใจหอมกลิ่นสุราก็พลันรินรดลงบนใบหน้า ปลายจมูกถูกบางสิ่งเย็นเยียบสัมผัสแผ่วเบา จากนั้นสิ่งนั้นก็เลื่อนไปแตะริมฝีปากที่เม้มแน่นของเขา