กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชุยชิงอีเพิ่งมีจิตสำนึกขึ้นมาในตอนนี้เองว่ามือของนางยังถูกใครบางคนกุมเอาไว้ นางออกแรงอยู่ครู่หนึ่ง ดิ้นรนสองครั้งกว่าจะช่วยมือของตนเองออกมาได้
เมื่อสัมผัสอ่อนนุ่มละเอียดละออในฝ่ามือถูกดึงออกไป จิงเว่ยก็ถลึงตามองอามู่อย่างไม่พอใจ “มีแต่เจ้านั่นแหละที่ตาไว!”
อามู่ตระหนักได้ว่าตนเองเผลอทำลายเรื่องดี ๆ ของหัวหน้าเข้าเสียแล้ว จึงเกาศีรษะอย่างหงอย ๆ แล้วเดินตามหลังชุยชิงอีไป
“ท่านหญิง เชิญนั่งตรงนี้ขอรับ”
อามู่ปูเบาะนุ่มลงบนพื้นอย่างกระตือรือร้น เพื่อให้ชุยชิงอีนั่งได้สบายขึ้น
นางไม่ได้เดินทางบนเส้นทางภูเขาไกลถึงเพียงนี้มานานแล้ว แม้ร่างกายของชุยชิงอีจะยังแข็งแรงดีอยู่ ทว่าขณะนี้ก็เริ่มทนไม่ไหวอยู่บ้าง