กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ว่างไฉไม่อยากจากไป สัญชาตญาณรับรู้อันตรายของสัตว์นั้นเฉียบคมยิ่งกว่า แม้ภายในร่างของมันจะมีพละกำลังลึกลับสายหนึ่งแผดเผาจนแทบลุกเป็นไฟ แต่มันก็ยังคงคิดว่า หากมันจากไปแล้วสองขาของมันจะทำอย่างไรเล่า? ผู้ใดจะมาคุ้มครองนาง?
หยาดน้ำตาใสหยดหนึ่งเอ่อคลอออกจากดวงตาของชุยชิงอี ไหลลงตามแก้มนาง ก่อนตกลงบนปลายหูของว่างไฉ
น้ำตาที่หลั่งออกตามสัญชาตญาณมิได้หมายถึงความอ่อนแอ ชุยชิงอีเหวี่ยงฝ่ามือเต็มแรงฟาดลงบนใบหน้าสุนัขของว่างไฉ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยคำสั่งอันเด็ดขาด “ข้าสั่งให้เจ้าไป!”
ทั้งคำสั่งและฝ่ามือนั้นหนักแน่นดุจหินผากระทบพื้นไม่ต่างกัน ว่างไฉมีหนังหนาเนื้อหยาบ ทว่าฝ่ามือของชุยชิงอีกลับฟาดถูกเหงือกของมันพอดี จึงเจ็บปวดยิ่งนัก
“หงิง ๆ...”