ตอนที่ 222 เจ้าหมาผู้มีแค้นต้องชำระ

เถาจือ…ช่างจนปัญญาเหลือเกิน ใครจะเข้าใจกันเล่า

แม้จะมายังต้าจิ้นแล้ว แต่ในส่วนลึกของชุยชิงอียังคงรักษาคุณธรรมอันดีงามของคนยุคปัจจุบันเอาไว้มากมาย

อย่างเช่น การไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของผู้อื่นตั้งแต่เช้าตรู่

ในด่านพักม้าอันกว้างใหญ่แห่งนี้ นอกจากชุยชิงอีผู้เป็นท่านหญิงตงผิงแล้ว ยังมีผู้คนอื่นพักอยู่ด้วย ชั่วยามนี้ด้านนอกกำลังอยู่ในช่วงฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ ผู้ที่หลับสนิทก็ควรฉวยเวลาสุดท้ายเพื่อพักผ่อนและฟื้นฟูเรี่ยวแรง

ชุยชิงอีหยิบร่มกระดาษน้ำมันติดมือออกมา ก่อนมองหนงชีที่อยู่ด้านนอกด้วยสีหน้าจริงใจ “ท่านหนง ไปกันเถิด”

หนงชีสังเกตเห็นท่าทางที่ชุยชิงอีถือร่ม แต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใด

เขายิ้มพลางเดินลงบันไดออกไปก่อน แล้วหันกลับมามองเป็นครั้งคราวว่าชุยชิงอีตามมาหรือไม่