ตอนที่ 219 สถานการณ์ของท่านโจว

ฉีม่อเซวียนแทบควบคุมสีหน้าไว้ไม่อยู่เมื่อได้ยินคำว่า ‘ท่านผู้เฒ่าผู้นั้น’

“แค่ก ๆ ใช่แล้ว… เจ้าเป็นแฟนหนังสือของท่าน ย่อมเป็นธรรมดาที่ท่านผู้เฒ่าจะจำเจ้าได้”

เมื่อได้รับคำตอบยืนยัน ซ่งสิงก็จากร้านม่อเซียงไปอย่างเบิกบาน พร้อมกอดหนังสือที่คนในดวงใจมอบให้ไว้แนบอก ท่าทางยินดีปรีดาราวกับสิ่งที่เขาถืออยู่มิใช่หนังสือ หากเป็นสมบัติล้ำค่าไร้ใดเปรียบ

ฉีม่อเซวียนมองแผ่นหลังของซ่งสิงที่เดินจากไปไกล พลางอยากทอดถอนใจออกมาสักประโยคว่า ความคิดของคนหนุ่มนั้นอย่าได้คาดเดา

ร้านม่อเซียงคึกคักตลอดทั้งวัน ครั้นปิดร้านในยามค่ำคืน ฉีม่อเซวียนก็ดีดลูกคิดไปพลางร้องอุทานเป็นระยะ เขายังคงประเมินความชื่นชอบของราษฎรอำเภอตงผิงที่มีต่อท่านหนานเฉิงต่ำเกินไป