ตอนที่ 206 กินบะหมี่คำโต

ชุยชิงอีกดเสียงลงเช่นกัน “ไม่มีแล้ว เมื่อคืนแม้แต่ไหก็หอบไปจนหมดแล้ว”

โจวอู่รู้สึกผิดหวังไม่น้อย เมื่อคืนเขากลับไปช้า จึงได้ลิ้มรสหม้อไฟเพียงเล็กน้อย ทว่ารสชาตินั้นกลับประทับลึกอยู่ในความทรงจำ เพียงนึกถึง น้ำลายก็แทบจะไหลออกมา

เดิมคิดจะอาศัยงานราชการแอบเอื้อประโยชน์ให้ตนเองสักครา แต่ก็ไม่สำเร็จ

ชุยชิงอีไม่รู้ความคิดของโจวอู่ หลังจากส่งเขาออกไปแล้ว นางก็ปิดประตูใหญ่ ก่อนจะขดตัวอย่างสบายใจอยู่บนเตาอุ่นในเรือนหลัง แล้วจดจ่ออยู่กับการเขียนนิยายเล่าเรื่องเรื่องใหม่อย่างเต็มที่

ก่อนหน้านี้นางไม่เคยคิดจะเขียนนิยายเล่าเรื่องแนวสยองขวัญลึกลับ ทว่าพอหยิบพู่กันขึ้นมา ชุยชิงอีก็รู้สึกว่าความคิดพรั่งพรูดุจสายน้ำ ยิ่งประสบการณ์มากมายในช่วงนี้ก็ยิ่งมอบแรงบันดาลใจให้นางไม่น้อย