กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉวยจังหวะที่ท่านหญิงใหญ่กับฮูหยินบนรถม้าลงจากรถเพื่อรับการตรวจค้น ชายผู้นั้นก็รีบเอ่ยถามอีกครั้ง
“ใต้เท้า ข้าจะไม่ปิดบังท่านก็แล้วกัน ฮูหยินของพวกข้าออกมาครั้งนี้เพื่อมาตามหาคุณหนูที่หนีออกจากบ้านไปเมื่อ 2 ปีก่อน ที่ท่านเพิ่งกล่าวถึงท่านชุยนั่นคือ?”
เจ้าหน้าที่ทางการต้องยืนเวรตรวจตราทุกวัน ย่อมยุ่งเป็นอย่างยิ่ง การยอมพูดกับเขาสักประโยคก็ถือว่าเห็นแก่โรงน้ำชาหงเยี่ยนแล้ว ครั้นเห็นชายผู้นี้ถามไม่หยุดจึงเอ่ยอย่างหมดความอดทนโดยตรงว่า
“ท่านชุยก็คือท่านชุย พวกเจ้าจะเข้าเมืองหรือไม่ หากไม่เข้าก็รีบหลีกทางเสีย”
คนของฮูหยินเหมยคุ้นชินกับการเปลี่ยนสีหน้าของเจ้าหน้าที่ทางการที่รวดเร็วยิ่งกว่าพลิกตำราอยู่แล้ว จึงไม่คิดตอแยต่อ รีบเรียกคนเลี้ยงม้าให้ขับรถม้าเข้าเมือง