เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
วันนี้เป็นวันสอบประเมินของสำนักศึกษาสตรี ตัวเอกของงานนี้ควรเป็นเหล่านักเรียนที่ผ่านการสอบจบการศึกษาแล้ว ชุยชิงอีส่งสัญญาณทางสายตาให้จวี่รั่ว หากมีเรื่องใดค่อยกลับไปคุยกัน
จวี่รั่วทำได้เพียงกดความคิดในใจลง แล้วไปส่งเถ้าแก่หลายคนที่หน้าประตูพร้อมกับชุยชิงอี
เถ้าแก่หวังยังคิดจะคุยกับชุยชิงอีเรื่องเปิดร้านขนม แต่เมื่อเห็นเถ้าแก่หลายคนในที่นั้นก็กลัวว่าผู้อื่นจะแย่งพูดเรื่องนี้กับตน จึงรีบดึงคนเหล่านั้นออกไปพร้อมกัน
เมื่อในสำนักศึกษาสตรีเหลือเพียงชุยชิงอีและจวี่รั่ว ชุยชิงอีมองดูท้องฟ้าแล้วกล่าวว่า “ชั่วยามยังเช้าอยู่ ปิดประตูหน้าต่างกับประตูใหญ่ให้เรียบร้อย พวกเราค่อยเดินกลับบ้านกัน”
จวี่รั่วรับคำอย่างยินดี ทั้งสองตรวจตราสำนักศึกษาสตรีตั้งแต่หน้าไปจนถึงหลังอย่างละเอียด ปิดประตูหน้าต่างทุกบานเรียบร้อยแล้ว จึงพาว่างไฉกับเฮยหยาออกเดินทางกลับบ้านอย่างเชื่องช้า
ตลอดครึ่งปีมานี้ เรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย ชุยชิงอีกับจวี่รั่วจึงยุ่งวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง บัดนี้เมื่อเหล่านักเรียนจบการศึกษาแล้ว ชุยชิงอีจึงตัดสินใจให้สำนักศึกษาสตรีหยุดก่อนกำหนดเสียเลย แล้วค่อยกลับมาเปิดเรียนอีกครั้งในต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ถือโอกาสนี้ให้นางกับจวี่รั่วได้พักผ่อนอย่างเต็มที่สักระยะ
ตอนแรกทั้งสองเดินเคียงข้างกันอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง จวี่รั่วพลันเงยหน้าขึ้น “แม่นาง เหมือนพวกเราไม่ได้เดินกลับบ้านอย่างสบายใจเช่นนี้มานานมากแล้ว”