ตอนที่ 185 สุนัขตำรวจว่างไฉ

คราวนี้ไม่ต้องให้ชุยชิงอียัดเสื้อผ้าเข้าใกล้จมูกของมันอีก ว่างไฉเป็นฝ่ายยื่นจมูกเข้าไปสูดกลิ่นเสื้อผ้าอย่างล้ำลึกด้วยตัวเอง จากนั้นก็จามออกมาเสียงดังต่อหน้าสายตาเหลือเชื่อของกงซิ่ว

กงซิ่วกระแอมอย่างกระดากอาย “แค่ก ๆ... เดิมทีข้าให้คนผู้นั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดนี้เพราะคิดจะทิ้งอยู่แล้ว จึงไม่ได้ให้คนนำไปซัก”

นางรีบให้คำมั่นกับว่างไฉ “ว่างไฉ เด็กดี หากเจ้าช่วยข้าตามหาคนพบจริง ๆ ข้าจะเพิ่มเป็ดย่างให้เจ้าอีก 2 ตัว ไม่สิ 3 ตัว”

นิ้วมือ 2 นิ้วที่กงซิ่วยกขึ้นตรงหน้าว่างไฉเปลี่ยนเป็น 3 นิ้ว ว่างไฉแกว่งหางเบา ๆ

ชุยชิงอีผู้รู้จักว่างไฉเป็นอย่างดีกลอกตาอย่างหมดคำจะพูด เจ้าเขมือบนี่ อย่าเผลอถูกคนใช้เป็ดย่างตัวเดียวล่อลวงไปเสียวันหนึ่งเล่า