กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไม่ต้องพูดถึงชุยชิงอีและจวี่รั่วเลยว่าแปลกใจ แขกที่มาร่วมพิธีเติมเครื่องประดับในห้องนี้ไม่มีผู้ใดไม่ตกตะลึง แม้แต่กงซิ่วเองก็รู้สึกขึ้นมาชั่วพริบตาว่าสิ่งที่ตนเตรียมมานั้นธรรมดาสามัญเกินไป
เมื่อเห็นจวี่รั่วปฏิเสธ ฟ่านฮุ่ยจึงชักมือกลับไปชั่วคราว ทว่านางมิได้ยอมแพ้ กลับมองชุยชิงอีและจวี่รั่วด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “พวกเจ้าคิดว่าสิ่งนี้ล้ำค่า แต่ในสายตาข้า มันยังห่างไกลจากน้ำใจที่พวกเจ้ามีต่อเสี่ยวหยวนและเด็ก ๆ ทุกคนในสำนักศึกษาสตรีนัก”
พอเอ่ยถึงฉีหยวน ดวงตาของฟ่านฮุ่ยก็รื้นด้วยความอบอุ่นทันที อย่างไรเสียฉีหยวนก็เป็นเลือดเนื้อที่คลอดออกมาจากตัวนาง นางเลี้ยงดูเด็กน้อยตัวกระจ้อยร่อยจนเติบโตเป็นสาววัยสิบกว่าปี เมื่อพลัดพรากจากกันกะทันหัน นางจึงคิดถึงบุตรสาวอยู่ทุกวี่วัน