ตอนที่ 156 คาราวานตระกูลเป่ย

ช่วงนี้ฉีม่อเซวียนใช้ชีวิตอย่างทรมานยิ่งนัก ตอนแรกหลังจากฟังคำหว่านล้อมของชุยชิงอี เขาก็เตรียมเริ่มเขียนต้นฉบับสำหรับนักเล่านิทานด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ทว่าพอพูดนั้นง่าย พอลงมือทำจึงรู้ว่าช่างยากเย็นเพียงใด

เมื่อได้ลงมือเขียนด้วยตนเอง ฉีม่อเซวียนจึงนึกเสียใจที่ครั้งหนึ่งเคยวิจารณ์นิยายเล่าเรื่องของผู้อื่นอย่างปากคอเราะร้ายเกินไป เขารู้สึกว่าเมื่อเทียบกับผลงานที่ตนเขียนแล้ว นิยายเล่าเรื่องเหล่านั้นซึ่งแต่ก่อนเขาเคยทอดทิ้งราวกับรองเท้าขาด ๆ ทั้งยังจับผิดสำนวนได้ถึงสามแห่งในประโยคเดียว บัดนี้กลับนับว่าเป็นผลงานชั้นเลิศแล้ว