ตอนที่ 112 ว่างไฉล้มแล้ว

เมื่อได้ยินว่าสำนักศึกษาสตรียังจะสอนเหล่าแม่นางให้อ่านเขียน บางคนก็ไม่พอใจขึ้นมา ทว่านางไม่กล้าล่วงเกินชุยชิงอี จึงได้แต่พึมพำเบา ๆ อยู่ด้านข้าง

“แม่หนูจะเรียนอ่านเขียนไปทำไมกัน มิเท่ากับเสียเวลาเปล่าหรือ? พวกเราส่งแม่นางมาเรียนก็จ่ายค่าครูแล้ว หากสอนเรื่องเหลวไหลพวกนี้จนทำให้เด็กเสียเวลาเรียนงานปักจะทำอย่างไร?”

ขณะพูด นางยังดึงแขนเสื้อสตรีข้างกายไปด้วย หวังจะขอแรงสนับสนุน ทว่ายังไม่ทันพูดจบ สตรีผู้นั้นก็รีบเดินหนีไปเสียก่อน

โอ๊ย ฟ้ายังไม่ทันสว่างก็พบคนโง่เง่าเสียแล้ว นางต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้ หากพลอยติดเชื้อขึ้นมาก็คงไม่ดี อีกทั้งต้องกำชับแม่หนูให้อยู่ห่างจากลูกสาวของคนผู้นี้ด้วย จะได้ไม่พลอยติดโรคโง่เง่ามา