ตอนที่ 92 ป้าฉิน

ป้าฉินหรี่ตามองโจวฉีที่กำลังก้มตัวโก่งก้น ก่อนจะข่มกลั้นแรงปรารถนาที่อยากถีบเขาสักหนึ่งที

กลางที่สาธารณชนเช่นนี้ ช่างไม่งามเอาเสียเลย!

“ปัง!”

ประตูใหญ่ปิดลงต่อหน้าโจวฉีอย่างไร้ปรานีอีกครั้ง โจวฉีรู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า ได้แต่ถามตนเองซ้ำ ๆ ในใจว่าเหตุใดต้องอู้งานตามป้าฉินออกมาด้วย เขาอยู่เฝ้ายามให้นายท่านแต่โดยดีไม่ดีกว่าหรือ

ภายในลานบ้าน ป้าฉินดึงมือชุยชิงอีและจวี่รั่วมาพูดคุยอย่างกระตือรือร้น

“โอ๊ย ตั้งแต่ออกจากนครหลวงมา ข้าไม่ได้เห็นแม่นางที่งดงามถึงเพียงนี้มานานเท่าไรแล้ว พวกเจ้าปีนี้อายุเท่าไรกันแล้วเล่า?

โอ๊ย นี่คือสุนัขที่พวกเจ้าเลี้ยงหรือ เลี้ยงได้ดียิ่งนัก แล้วเจ้าแมวหลีตัวนี้ก็หน้าตางดงามจริง ๆ”

ไหลฝูนั่งยองอยู่ตรงมุมกำแพง ก่อนร้องเหมียวเสียงดังอย่างไม่เข้าใจ