กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จวี่รั่วพอมีภาพจำกับชายคนนี้อยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ก็เพราะเขาเห็นว่างไฉไปภูเขาตงซาน จึงทำให้พวกนางรู้ว่าว่างไฉไม่ได้ถูกใครล่อไปกินเนื้อ แผลที่มุมปากของแม่นางจึงหายขึ้นมากมาย
จวี่รั่วจึงพลอยมองเฉียวอีสือเพิ่มขึ้นอีกสักสองสามที
เฉียวอีสือเป็นนักคุ้มภัย ร่างมีวิชา ประสาทสัมผัสไวยิ่ง เมื่อถูกแม่นางสาวจ้องมองอยู่เช่นนี้ กล้ามเนื้อหลังก็ตึงขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วก้าวออกไปจากประตูด้วยท่าทีแข็งทื่อ
ชุยชิงอีกำลังคุยเรื่องขนมอยู่กับท่านแม่เฉียว หากก็พลอยสังเกตเห็นปฏิกิริยาของจวี่รั่วเช่นกัน
เวลาที่เหลือต่อมา ชุยชิงอีเริ่มถามไถ่เรื่องของตระกูลเฉียวขึ้นมาทั้งโดยเจตนาและมิใช่เจตนา