ตอนที่ 79 ว่างไฉผู้น่ารัก

ยังดีที่ว่างไฉมิใช่สุนัขใหญ่ใจบอบบาง ถูกชุยชิงอีไล่ลงจากรถก็ไม่โกรธ มันแกว่งปลายหางพลางวางตะกร้าใบเล็กที่คาบอยู่ในปากลงข้างเท้าจวี่รั่ว จากนั้นใช้ปลายปากดุนสองครั้ง เป็นเชิงบอกให้นางดูแลตะกร้าสุดรักของมันให้ดี

จวี่รั่วกลอกตาอย่างพูดไม่ออก ตะกร้าใบเล็กที่คุณหนูถักให้ใบนี้ เจ้าสุนัขตายตัวนี้ต้องคาบมาอวดนางวันละหลายรอบ

ฮึ คุณหนูจะถักให้นางสักใบในภายหลังเหมือนกัน คิดว่านางไม่มีหรืออย่างไร

หลี่ซุ่นมองอยู่ด้านข้างพลางส่งเสียงจุ๊ จุ๊ด้วยความอัศจรรย์ ตั้งแต่หลี่เหมียวไปอยู่ตระกูลชุย นางก็กลับบ้านมาพูดทุกวันว่าว่างไฉของตระกูลชุยฉลาดเพียงใด ก่อนหน้านี้เขาไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง สุนัขตัวหนึ่งจะฉลาดได้ถึงเพียงไหนกัน