เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แต่เขาไม่ได้คิดไปในทิศทางนั้น อย่างไรเสีย เขาไม่เคยเห็นชุยชิงอีจับเข็มด้ายมาก่อน คงเป็นเพราะฝีมือการเย็บปักของนางไม่ดี
เฉินหลินอันกล่าวขอบคุณมือปราบ ก่อนพาผู้ดูแลจากไป โดยตัดสินใจว่าจะมาใหม่ในวันพรุ่ง
ตระกูลชุยแห่งตรอกดอกไหว
เฉินผิงอันลงจากรถม้า พาผู้ติดตามเข้าไปในตรอกดอกไหว แล้วมุ่งตรงไปยังหน้าประตูตระกูลชุย
“ก๊อก ๆ…”
เวลานี้ ชุยชิงอีกับจวี่รั่วกำลังเตรียมกินอาหารเย็น
ช่วงนี้เป็นฤดูกาลที่ดอกไหวกำลังเหมาะแก่การกินพอดี หลังเลิกเรียนในยามบ่าย ทั้งสองจึงถือโอกาสเด็ดดอกไหวจากต้นไหวตรงปากตรอกมาจำนวนหนึ่ง
ดอกไหวที่ล้างสะอาดแล้วถูกนำไปนึ่งรวมกับข้าว ครั้นเปิดฝาออก กลิ่นหอมของดอกไหวก็อบอวลไปทั่วลานบ้าน
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ชุยชิงอีกับจวี่รั่วสบตากัน ต่างไม่รู้ว่าเวลานี้จะมีผู้ใดมาเยือน