ตอนที่ 72 มาหาถึงที่

เฉินหลินอันพาน้องชายลูกพี่ลูกน้องเฉินผิงอันควบม้ามาอย่างเร่งรีบจนถึงอำเภอตงผิง

คณะของพวกเขาเข้าพักที่โรงเตี๊ยมใหญ่ที่สุดในตงผิง สั่งกับแกล้มเต็มโต๊ะแล้วนั่งลงตรงที่นั่งริมหน้าต่างบนชั้นสอง

เฉินผิงอันให้ผู้ติดตามถอยออกไป ก่อนรินสุราให้ทั้งสองด้วยตนเอง

“พี่สาม คราวนี้ออกมาข้างนอกยังต้องให้ท่านเป็นผู้ดูแล หากมีสิ่งใดให้น้องชายช่วยก็เรียกใช้น้องชายได้เต็มที่ น้องชายพร้อมรับคำสั่งจากท่านทุกเมื่อ”

คำพูดนี้ทั้งถ่อมตนและสุภาพ เฉินหลินอันพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

เขาไม่รังเกียจที่จะพาน้องชายในตระกูลออกมาข้างนอกด้วยกัน อย่างไรต่อไปเมื่อเขาได้เป็นขุนนาง บางเรื่องก็ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากพี่น้องร่วมสายเลือด

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาชอบเห็นน้องชายทำตัวโดดเด่นเกินควร คอยแย่งกันแสดงออกในทุกเรื่อง

ไม่มีผู้ใดไม่ชอบคนรู้ความ