ตอนที่ 66 คาราวานชาวต่างแดน

นางย่อตัวลง วางมือลงบนขาหลังของว่างไฉ บางทีแม้แต่เจ้าหมาก็คงไม่ทันสังเกตว่าตนกำลังสั่นเทาเบา ๆ

ชุยชิงอีใจอ่อนลงในทันที นางไม่เคยคิดอย่างละเอียดเลยว่าเจ้าหมาตัวใหญ่ที่ขาหักไปข้างหนึ่งหลุดพ้นจากพันธนาการของเชือกมาได้อย่างไร และลากขาที่หักข้างนั้นมาจนถึงตรอกดอกไหวได้อย่างไร

ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะอธิบายได้ด้วยคำกล่าวที่ว่า ในความมืดมนย่อมมีลิขิตสวรรค์

ทว่าภายใต้ลิขิตสวรรค์นั้น เจ้าหมาต้องอาศัยความมุ่งมั่นมากเพียงใดจึงยืนหยัดมาได้ ชุยชิงอีรู้สึกว่านางไม่อาจจินตนาการได้เลย

ตลอดเส้นทางจากตลาดค้าสัตว์ลากมายังตรอกดอกไหว มันเป็นเพียงสุนัขขาพิการตัวหนึ่ง เปรียบเสมือนอาหารเลิศรสที่เดินมาส่งถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง ไม่มีผู้ใดจินตนาการได้ว่ามันต้องพบเจออันตรายมากมายเพียงใด