ตอนที่ 61 พลิกหน้าดิน

ความตกตะลึง ความเหลือเชื่อ และความเสียใจ อารมณ์ทั้งหมดวาบผ่านดวงตาของหลินต้ายาไปในชั่วพริบตา

จากนั้นนางก็ตะโกนด้วยเสียงดังแทบจะเป็นเสียงกรีดร้องว่า “แม่ข้าไม่ได้ขโมยของ นางเพียงไปดูเท่านั้น ไปดู! ห้ามเจ้าพูดถึงแม่ข้าเช่นนี้ เจ้าและแม่ของเจ้าล้วนเป็นสุนัขรับใช้ตระกูลชุย”

หลังตะโกนถ้อยคำเหล่านั้นจบ หลินต้ายาก็กระทืบลงบนผ้าเช็ดหน้าปักที่ตกอยู่บนพื้นอย่างแรงต่อหน้าสายตาเหลือเชื่อของหลี่เหมียว

เดิมทีผ้าเช็ดหน้าปักก็เปื้อนโคลนอยู่แล้ว ครานี้ยังถูกเหยียบจมลงไปในน้ำโคลนโดยตรงจนดูไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

หลี่เหมียวยืนนิ่งอยู่กับที่ จนกระทั่งมือเท้าเย็นเฉียบจึงย่อตัวลงเก็บผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา