เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชุยชิงอีรู้สึกปลาบปลื้มอยู่บ้าง นับว่าเป็นสุนัขแสนดีที่เชื่อฟังและปกป้องเจ้านายอย่างแท้จริง ไม่เสียแรงที่นางมีเมตตาครั้งหนึ่งและเก็บมันเอาไว้
จวี่รั่วเองก็ได้สติกลับมา เมื่อนึกถึงคนผู้นี้ที่ฉวยโอกาสขณะที่พวกนางไม่ทันระวังพุ่งเข้าชน อีกทั้งยังไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดลูกคิดอันใดอยู่ นางก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ก่อนก้าวเข้าไปเตะกู้เอ้อร์หลางหลายครั้ง
“เจ้าคนลามก กลางวันแสก ๆ เช่นนี้เจ้าคิดจะทำอะไร ข้าจะเตะเจ้าให้ตาย!”
จวี่รั่วฝึกฝนร่างกายตามชุยชิงอีมาตั้งแต่เล็ก จึงมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง ยามนี้เมื่อมีโทสะหนุนเสริม นางก็เตะกู้เอ้อร์หลางจนเขาปัดป้องหัวไม่ทันหาง แลดูน่าเวทนายิ่งนัก
“เข้าใจผิดแล้ว เข้าใจผิดทั้งนั้น แม่นางชุย ข้าคือกู้เอ้อร์หลางแห่งตระกูลกู้ในตรอกนี้ วันนั้นพวกเราเคยพบกันที่ร้านหนังสือ เจ้าจำไม่ได้หรือ?”