ตอนที่ 26 แยกย้ายอย่างไม่สบอารมณ์

ความคิดหนึ่งพลันแล่นผ่านสมองของนาง “สตรีผู้นี้ช่างใช้ชีวิตไม่เป็นเอาเสียเลย เลี้ยงสุนัขตัวหนึ่งจนอ้วนพีเพียงนี้ หากภายหน้าสตรีผู้นี้แต่งให้เอ้อร์หลางตระกูลนาง คงปล่อยให้นางดูแลเรือนไม่ได้ ไม่เช่นนั้นมีของดีมากเพียงใดก็คงรักษาไว้ไม่อยู่”

ชุยชิงอีไม่รู้ว่าท่านแม่กู้กำลังคิดสิ่งใดอยู่ ยามนี้นางมองสองแม่ลูกที่เดินเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางมาอยู่ตรอกดอกไหวตั้งนานแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาเยือนเรือนของนาง ช่างน่าแปลกเสียจริง

ผู้มาเยือนย่อมเป็นแขก ทั้งยังเป็นเพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ในตรอกเดียวกัน แม้คงไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องสร้างความบาดหมาง ชุยชิงอีจึงไม่ได้วางท่าถือตัวแต่อย่างใด