เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แม่สามีของฮูหยินเฝิงเดินออกมาจากลานหลัง พอเหลือบเห็นฮูหยินเฝิงปิดประตูใหญ่ในยามกลางวัน แถมทั้งร่างยังแนบติดอยู่กับประตูราวกับหัวขโมย นางก็โยนไม้กวาดในมือลงพื้น แล้วตวาดด้วยสีหน้าเย็นชา
“ฮูหยินเฝิง หากเจ้าเบื่อหน่ายจนไม่มีอะไรทำจริง ๆ ก็จงตามหัวหน้าออกไปขนสินค้านอกเมือง”
ฮูหยินเฝิงสะดุ้งตกใจเมื่อแม่สามีส่งเสียงขึ้นมาอย่างกะทันหัน นางตบอกเบา ๆ พลางบ่นพึมพำว่า “ท่านแม่ เดินอย่างไรไร้สุ้มเสียงเช่นนี้ เกือบทำคนตกใจตายแล้ว”
กล่าวจบ นางก็ไม่รอให้แม่สามีเอ่ยสิ่งใด รีบหลบเข้าไปในห้องครัว
“ชาติก่อนแม่นี่ก่อกรรมอันใดไว้ ถึงได้มีสะใภ้ตะกละตะกลามและเกียจคร้านอย่างเจ้า ฮูหยินเฝิง ข้าจะบอกเจ้าไว้ หากเจ้ายังออกไปก่อเรื่องอีก ไม่ต้องรอให้หัวหน้าลงมือ แม่นี่จะส่งเจ้ากลับตระกูลฝ่ายแม่ด้วยตนเอง”