ตอนที่ 12 ถึงอำเภอตงผิง

ชุยจิ่นกุมใบหน้าพลางแสยะฟันด้วยความเจ็บปวด เมื่อได้ยินหยวนซื่อตะโกนโวยวายเสียงดัง เขาก็แค่นเสียงหึออกมา

“เจ้าไปสิ ไปโวยวายต่อหน้านายอำเภอ ให้คนทั้งหลินสุ่ยได้รู้ว่าเจ้ากับตระกูลฝ่ายแม่รวมหัวกันจะส่งลูกสาวของตนเองไปเป็นอนุภรรยาของผู้อื่น ข้าอยากเห็นนักว่าต่อไปเจ้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด!”

หยวนซื่อถูกหญิงรับใช้กับแม่นมช่วยกันรั้งตัวไว้ เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็แค่นเสียงหึเช่นกัน “ลูกสาวคลอดออกมาจากท้องข้า ข้าอยากจัดการอย่างไรก็ย่อมได้ คนนอกไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”

ชุยจิ่นได้ฟังนางไม่เพียงไม่สำนึกผิด ซ้ำยังยิ่งโวยวายเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งตะโกนก็ยิ่งได้ใจ อีกทั้งยังนึกถึงแววตาอันยากหยั่งถึงของชุยเจอขณะที่มองเขาตอนออกจากศาลาว่าการอำเภอ ครานี้เขาจึงเดือดดาลขึ้นมาจริง ๆ