เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชุยชิงอียืนอยู่หน้าประตูจวนสกุลชุย มองประตูใหญ่ที่ปิดสนิทพลางก้มตาลงอย่างเงียบงัน
นางเพิ่งถูกตระกูลสามีขับไล่ออกจากบ้าน จึงพาหญิงรับใช้ติดตามสินเดิมเพียงคนเดียวกับห่อผ้าสีน้ำเงินใบหนึ่งกลับมายังตระกูลฝ่ายแม่ ทว่าหนึ่งก้านธูปผ่านไปแล้ว แสงตะวันยามเที่ยงแผดเผาจนนางเวียนศีรษะ แต่ประตูใหญ่ของจวนสกุลชุยกลับไม่เปิดแม้เพียงรอยแง้ม
หญิงรับใช้จวี่รั่วที่อยู่ด้านหลังเอ่ยเสียงสะอื้นอย่างระมัดระวัง “คุณหนู ให้บ่าวไปเคาะประตูอีกครั้งเถิด ต้องเป็นเพราะพวกบ่าวไพร่เหล่านั้นละเลยหน้าที่แน่ ๆ หากฮูหยินรู้ว่าท่านกลับมา นางจะต้องออกมารับท่านด้วยตนเองแน่นอน”
ชุยชิงอีไม่ได้กล่าวสิ่งใด ที่จริงในใจนางคาดเดาไว้นานแล้วว่าจะมีสภาพเช่นนี้ ทว่าเมื่อได้เผชิญหน้ากับมันจริง ๆ นางก็ยังรู้สึกหนาวเหน็บในหัวใจ