กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 ไม่อาจเลือกได้
ฉินเถียนรู้สึกว่าเธอพูดมีเหตุผลมาก “ใช่ แต่ก็มีผู้หญิงที่ไม่อาจเลือกได้”
“หา?”
ฉินเถียนพูดอย่างจริงจัง “บางคนที่บ้านจนมากจนไม่มีข้าวกิน การยอมขายตัวก็เป็นเพราะไม่มีทางเลือก”
หลินเสี่ยวมองเธอ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าขนมข้าวเหนียวในมือไม่หอมเท่าเดิมแล้ว บ้านฉินเถียนยากจนมากเหรอ? แล้วเธอยังมากินของของฉินเถียนโดยไม่จ่ายเงินอีก…
“ตอนเย็นฉันเลี้ยงข้าวเธอเอง!”
“หา?”
ที่ร้านอาหาร หลินเสี่ยวใจกว้างมาก ถือกระจกส่องหน้าแล้วชื่นชมตัวเอง พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ชอบอะไรก็สั่งได้เลย!”
ฉินเถียนรู้สึกประหลาดใจจนทำตัวไม่ถูก ปกติหลินเสี่ยวอยู่หอก็ไม่ค่อยสนใจคนอื่น ทำไมถึงดีกับเธอขนาดนี้ แถมยังเลี้ยงข้าวอีก?
เธอหยิบเมนูขึ้นมาดูแล้วถอนใจ “แพงทั้งนั้นเลย”