เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ฉันก็ไม่ได้ขาดเงิน
ฉินเถียนตอบ “ฉันก็ไม่ได้ขาดเงิน ไม่เห็นจำเป็นต้องทำ”
ลู่จิงจิงแค่นเสียงเย็นชา คิดไปเองว่าเธออิจฉา แล้วพูดกับหนานกงหยางต่อ “มีรายการวาไรตี้รายการหนึ่งที่ฉันอยากเข้าร่วมมาก คุณน้าช่วยพูดกับทางบริษัท แล้วให้พวกเขาช่วยคว้ารายการนี้ให้ฉันด้วยได้ไหม?”
หนานกงหยางไม่ได้ปฏิเสธ “รายการอะไร?”
“‘เพื่อนรักมาเยือน’” เธอตอบ “ฉันลองหาข้อมูลดูแล้ว ทั้งผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์ก็ดีมาก ฉันคิดว่าต้องดังแน่ ๆ ในบรรดาผู้เข้าแข่งขัน 5 คน มีราชาจอเงินกับราชินีจอเงิน 3 คน อีกคนเป็นนักกีฬา”
ชื่อนี้ฟังดูคุ้น ๆ อยู่หน่อย
หนานกงหยางถาม “แล้วอีกคนล่ะ? ยังไม่ได้กำหนดใช่ไหม?”
เธอไม่ใส่ใจ “กำหนดแล้ว เป็นเย่เสวี่ยเสวี่ย แต่เธอน่ะไม่เป็นไรหรอก ตอนนั้นคุณช่วยบอกบริษัทให้เปลี่ยนตัวเธอออกก็พอ”
ฉินเถียนโมโหขึ้นมาทันที “คิดจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนเลยหรือไง? เขากำหนดตัวเธอไว้แล้ว เธอจะไปวุ่นวายอะไร?”