เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71 บอกพ่อเรื่องที่เกิดขึ้น
ฉินเนี่ยนซีก้าวยาว ๆ เข้ามากอดเธอไว้ มู่อี่โม่ยืนขึ้นมองท่าทางที่ฉินเถียนอ้อนฉินเนี่ยนซี ก็อดหึงหวงเล็กน้อยไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อต้องมาเจอกับคนที่ชาติที่แล้วเขาไม่เคยเอาชนะ แต่หลังจากยอมรับบางอย่างเมื่อครู่นี้แล้ว
พอตั้งสติได้ก็ไม่ได้รู้สึกเกลียดฉินเนี่ยนซีขนาดนั้น “คนพวกนี้เป็นคนที่ตระกูลหลินหามา หลินหรูเสวี่ยมีพี่ชายชื่อหลินซวี่ เป็นคุณชายรุ่นสองที่ไม่เอาไหน คงเป็นเขาที่หาคนพวกนี้มา”
“รู้แล้ว” ฉินเนี่ยนซีปลอบฉินเถียนให้สงบ “วันนี้กลับบ้านก่อน แล้วบอกพ่อเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันให้เจี่ยนเฉินช่วยลางานให้เธอแล้ว ครูประจำชั้นไม่ขวางเธอหรอก”
พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ครูประจำชั้นคงตกใจแย่
การกลั่นแกล้งในโรงเรียนพบได้ทั่วไปในโรงเรียนธรรมดา แต่ที่นี่ทำแบบนั้นไม่ได้ นักเรียนที่นี่ไม่มีใครธรรมดา แค่ต่อยตีกันก็ถือเป็นเรื่องใหญ่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการขังคนไว้ในห้องน้ำ?