กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 มัวแต่วิ่งตามเธอ
“ฉันกลัวตัวตนเด็กอัจฉริยะจะถูกเปิดโปง”
“ขี้เกียจเถียงกับนายแล้ว” เธอมองไปรอบ ๆ “ที่นี่ที่ไหน?”
มู่อี่โม่ก็มองไปรอบตัว “มัวแต่วิ่งตามเธอ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?”
“มู่อี่โม่”
“หือ?”
“พวกเราหลงทางแล้วใช่ไหม?”
เนินเขาที่รายล้อมด้วยต้นไม้สูงใหญ่ บริเวณนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เปิดให้คนเข้ามา ไม่มีแม้แต่รั้วกั้น ฉินเถียนเดินทีละก้าวอย่างระมัดระวัง มู่อี่โม่เดินตามหลัง ฟังเธอบ่นพึมพำอยู่ข้างหน้า “เมื่อกี้เหมือนจะเดินมาทางนี้นี่นา ฉันจำได้ว่าตรงนี้ไม่ผิดแน่ ตรงนี้…”
มู่อี่โม่เดินตามไปอย่างเชื่องช้า เขาเองก็หาทางกลับไม่เจอจริง ๆ “ฉินเถียน เดินช้าหน่อย ระวัง…”
ฉินเถียนหันกลับมาอย่างงุนงง “เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร?”