เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
“ตอนบ่ายเหรอ?” ซูเสี่ยวเสี่ยวตกใจ “กะทันหันขนาดนี้เลยเหรอ?”
ฉินเถียนก็รู้สึกเกรงใจเล็กน้อย กะทันหันไปหน่อยจริง ๆ “ไปได้ไหม?”
“รอฉันก่อน” ซูเสี่ยวเสี่ยวเงยหน้าขึ้นแล้วบอกแม่ตามตรง คุณนายหมิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าลูกอยากไป แม่จะให้ป้าเตรียมของให้”
ซูเสี่ยวเสี่ยวรีบบอกฉินเถียนว่า “ฉันไป พวกเธอรอฉันที่สนามบินนะ”
วางสายแล้ว ฉินเถียนก็เกาะฉินเนี่ยนซีวิ่งเข้าไปเก็บของในห้อง
เธอลากกระเป๋าเดินทางสีชมพูจากมุมห้องออกมา เปิดกระเป๋าแล้วใส่กระโปรงตัวเล็กสองชุดลงไปก่อน ตามด้วยโลชั่นบำรุงผิวสำหรับเด็กที่เช็ดไว้แล้ว จากนั้นเป็นแปรงสีฟันกับแก้วแปรงฟัน ฉินเนี่ยนซีนั่งอยู่บนเตียงของเธอ มองดูอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นว่าเธอจัดของเป็นระเบียบเรียบร้อยก็วางใจ “ยังมีอะไรต้องเตรียมอีกไหม?”
“มี! ครีมกันแดด!” เธอนึกถึงของสำคัญที่สุดขึ้นมา “หนูไม่อยากตัวดำ”