กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 ไม่สบายแบบนั้นแล้ว
ถึงเขาจะไม่ได้อุดปากฉินเถียน แต่ก็มัดแน่นมาก ไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลย ฉินเถียนก็ไม่กล้าแก้เชือกผลีผลาม ตอนนี้เธอก็เป็นแค่เด็กสองขวบ เขาไม่ทันระวังตัว ถ้าเธอแก้เชือกได้แล้วยังโทรศัพท์ได้อีก คงไม่สบายแบบนั้นแล้ว
ทำได้แค่หวังว่าพ่อแม่จะโทรหาเธอ และหวังว่าจะโทรมาตอนที่ผู้ชายคนนั้นไม่อยู่
แต่ยังไงเดี๋ยวเขาก็ต้องโทรหาพ่ออยู่แล้ว ไม่มีปัญหา
ฉินเถียนคิดอย่างไม่ใส่ใจ เธอดูออกว่าผู้ชายคนนั้นต้องการแค่เงิน ไม่น่าจะทำร้ายเธอ
“ก๊อก ๆ ๆ” กลับเป็นเสียงเคาะประตู ฉินเถียนเริ่มสงสัยว่าหูตัวเองฝาดหรือเปล่า