กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ต้องกินด้วยเหรอ
ฉินเถียนเป็นเด็กเลือกกินอยู่บ้าง อย่างไรเสียเธอก็ไม่ใช่เด็กจริง ๆ อันหร่านพูดไม่กี่คำก็หลอกเธอไม่ได้ ไม่ชอบกินแครอตก็คือไม่ชอบกิน ไม่ชอบกินผักโขมก็คือไม่ชอบ หลอกยังไงก็ไม่สำเร็จ ทำเอาอันหร่านปวดหัวจริง ๆ แต่วันนี้ฉินเถียนเถียนทำตัวว่าง่ายขึ้นไม่น้อย อันหร่านจึงตักแครอตใส่ชามของฉินเถียนด้วยความหวังเล็ก ๆ “มา ลูกรัก กินแครอต”
ฉินเถียนมองแครอตชิ้นใหญ่ในชาม ใช้ช้อนพลิกไปพลิกมา เธอไม่อยากทำให้อันหร่านเสียหน้าเลยจริง ๆ แต่แครอตนี่…
เธอมองอันหร่านอย่างน่าสงสาร พยายามต่อรองอีกสักครั้ง “แม่ ต้องกินด้วยเหรอ?”