กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 หยุดฝีเท้าลง
ฉินเนี่ยนซีอยากเดินเข้าไปหา แต่กลับหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน
ตอนนี้ทุกคนคิดว่าเขาเป็นคนผลักฉินเถียนตกลงไป
ตอนนั้นสถานการณ์วุ่นวายขนาดนั้น ฉินเถียนยังเป็นเด็ก เธอจะคิดแบบนั้นด้วยหรือเปล่า?
เขาเพิ่งคิดว่าบนโลกใบนี้ยังมีที่ที่มอบความอบอุ่นให้เขาได้ แค่พริบตาเดียวทุกอย่างก็จะหายไปหมดอีกแล้วหรือ?
“พี่ชาย!” เธอเห็นเขายืนนิ่งไม่ขยับ จึงเรียกอีกครั้ง น้ำเสียงเจือแววออดอ้อนอยู่เล็กน้อย “ปวดหัว”